اثرات فارماکولوژیک هیدروکسید آلومینیوم

هیدروکسید آلومینیوم یک آنتی اسید معمولی و معمولاً مورد استفاده است، که دارای توابع آنت اسید، جذب، هموستازی محلی و حفاظت از سطح زخم است. هیدروکسید آلومینیوم یک واکنش شیمیایی دارد که اسید معده موجود در معده را خنثی یا بافر می کند، اما تأثیر مستقیمی بر ترشح اسید معده ندارد و اثر آنتی اسید آن کند و طولانی مدت است. اثر خنثی کننده و بافر هیدروکسید آلومینیوم می تواند منجر به افزایش pH محتویات معده شود و در نتیجه علائم هیپر اسیدیته را تسکین دهد. اما باید به این نکته اشاره کرد که توانایی آن در خنثی کردن اسید کمتر از آمادگی های حاوی منیزیم و کربنات کلسیم، و بالاتر از کربنات آلومینیوم و سدیم دی هدروکسی آلومینیوم کربنات است. هنگامی که هیدروکسید آلومینیوم با اسید معده تعامل می کند، کلرید آلومینیوم حاصل اثر بینی دارد و می تواند به صورت محلی خونریزی را متوقف کند، اما ممکن است باعث یبوست نیز شود. هیدروکسید آلومینیوم نیز برای تشکیل ژل با آب معده مخلوط می شود که سطح زخم را پوشش می دهد تا یک فیلم محافظ تشکیل شود و نقش محافظ مکانیکی را ایفا می کند. علاوه بر این، از آنجا که یون های آلومینیومی با فسفات در روده ترکیب می شوند تا فسفات آلومینیوم نامحلول را تشکیل دهند و در مدفوع خارج شوند، جذب فسفات روده را می توان در بیماران مبتلا به اوریا پس از مصرف دوزیست های بزرگ هیدروکسید آلومینیوم کاهش داد و در نتیجه اسیدمی را کاهش داد (اما در عین حال باید به عوارض جانبی فوق اشاره کرد).